ณ ห้องใต้ดินลับใต้กรมพระคลัง ที่ล้อมรอบด้วยกำแพงเลเซอร์ยันต์เจ็ดสี ขุนแผน ในชุดพรางตัวลายเสือ (ที่ดันเรืองแสงในที่มืด) ยืนหอบแฮกอยู่หน้าตู้เซฟยักษ์ที่ทำจากเหล็กน้ำพี้ผสมคาร์บอนไฟเบอร์
"มาถึงแล้วน้องทอง! แฮกเลย! เอาชิปนั่นออกมาแล้วเราจะได้ไปลงอ่างน้ำมนต์กัน!" ขุนแผนตะโกนสั่ง
น้องทอง บินเข้าไปใกล้หน้าจอโฮโลแกรมหน้าตู้เซฟ นิ้วป้อมๆ รัวคีย์บอร์ดแสงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดกึกหน้าถอดสี "พ่อแก้ว... งานเข้าแล้วว่ะ ระบบมันไม่ได้ล็อคด้วยรหัส 256 บิต แต่มันใช้ระบบ 'Traditional Sports Bio-Metric'"
"ภาษาคนน้องทอง ภาษาคน!"
"มันบอกว่า... ถ้าอยากเปิดเซฟ ต้องเตะตะกร้อชนะแชมป์เก่า 3 เซตติดต่อกัน!"
ทันใดนั้น พื้นห้องสั่นสะเทือน! ฝาเพดานเปิดออกพร้อมกับร่างยักษ์ที่หล่นลงมาดัง ตึง! มันคือหุ่นยนต์ทรงนักรบโบราณ ผิวมันปลาบ นุ่งโจงกระเบนเหล็ก ขาขวาของมันถูกโมดิฟายด้วยโช้คอัพไฮดรอลิกขนาดใหญ่ และที่หน้าอกสลักชื่อรุ่นว่า "TAKRAW-BOT 3000"
การแข่งขันเริ่มต้น
ฟึ่บ! ลูกตะกร้อหวายอาบพลังงานพลาสม่าถูกยิงออกมาจากผนัง
"เฮ้ย!!!" ขุนแผนกระโดดหลบแทบไม่ทัน ลูกตะกร้อพุ่งชนกำแพงจนเกิดระเบิดย่อมๆ
"พ่อแก้ว! อย่าหลบ! ถ้าลูกตกพื้นพ่อแพ้ และระบบจะฉีดแก๊สหัวเราะให้เราดิ้นตายอยู่ตรงนี้!" น้องทองตะโกนเชียร์อยู่บนหัวขุนแผน
ขุนแผนกัดฟัน วิ่งไปรับลูกด้วยข้างเท้าด้านใน (ลูกแป) แต่ความแรงของเครื่องยนต์ไฮดรอลิกทำให้เขาตัวปลิว "หนอย... ดูถูกวิชาพละวัดแคไปแล้วไอ้กระป๋อง!"
ขุนแผนงัดไม้ตาย "คาถามหาละลวย... ฉบับสโลว์โมชั่น!" เขาบริกรรมคาถาใส่ลูกตะกร้อ ทำให้ลูกหวายพลาสม่าหมุนติ้วช้าลงในสายตาเขา ก่อนจะโดดม้วนตัวฟาด (Sunback Kick) เต็มแรง!
เปรี้ยง!
ลูกพุ่งเข้าหาหุ่นยนต์ TAKRAW-BOT แต่มันกลับใช้ขาไฮดรอลิกดีดตัวขึ้นกลางอากาศ แล้วทำ "ลูกตบลังกาหลัง 720 องศา" สวนกลับมาด้วยความเร็วเหนือแสง!
"เชี่ยแล้ว!" ขุนแผนตาเหลือก "น้องทอง! ช่วยด้วย!"
จุดหักมุมกาวๆ
"พ่อแก้ว! ข้าเจอจุดบอดของมันแล้ว!" น้องทองรัวข้อมูล "หุ่นตัวนี้ใช้ดาต้าเบสจากการแข่งตะกร้อชิงแชมป์โลกปี 2025 มันจะรับลูกที่ 'สวยงามตามกติกา' ได้ทุกรูปแบบ... แต่ถ้าเราเล่นสกปรก มันจะประมวลผลไม่ทัน!"
"เล่นสกปรกเหรอ? งานถนัดข้าเลย!" ขุนแผนแสยะยิ้ม
ในจังหวะที่ลูกตะกร้อพุ่งลงมา ขุนแผนไม่ได้ใช้เท้าเตะ แต่เขากลับถอด "รองเท้าผ้าใบมือสอง" ที่ใส่มา (ซึ่งมีกลิ่นอับระดับอาวุธชีวภาพ) ขว้างใส่เซ็นเซอร์จมูกของหุ่นยนต์!
ตื๊ด... ตื๊ด... ERROR... UNKNOWN SMELL DETECTED...
หุ่นยนต์ชะงักไป 0.5 วินาที ขุนแผนไม่รอช้า ใช้มือคว้าลูกตะกร้อ (ซึ่งผิดกติกาอย่างแรง) แล้วยัดใส่ในปากกระบอกปืนของดาบฟ้าฟื้นที่แบตเสื่อม ก่อนจะกดปุ่ม Override จนแบตเตอรี่ระเบิดพลังออกมาครั้งสุดท้าย
"ท่าไม้ตาย: ตะกร้อเลเซอร์... ตบซะนึกว่าพระอินทร์สั่งมา!"
บึ้ม!!!
ลูกตะกร้อพุ่งอัดหน้าอกหุ่นยนต์จนวงจรไหม้ มันล้มตึงลงพร้อมเสียงไซเรนที่เปลี่ยนเป็นสีเขียว ตู้เซฟเหล็กน้ำพี้ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก...
ตอนจบที่หักมุมยิ่งกว่า
ขุนแผนรีบพุ่งเข้าไปหยิบชิปทองคำขาว "ฮ่าๆๆ ในที่สุด! เบี้ยดิจิทัลและอ่างน้ำมนต์รอข้าอยู่!"
แต่พอเขาส่องดูชิปใกล้ๆ... หน้าเขาก็ซีดลง
"น้องทอง... ทำไมในชิปนี้มันเขียนว่า 'รวมฮิตเพลงปลอบใจคนอกหัก โดย หลวงพี่จัสติน ภิรมย์ภักดี' วะ?"
"เอ่อ... พ่อแก้ว" น้องทองดูพิกัดในแผนที่ "ข้าว่าเราเข้าผิดห้องว่ะ ห้องกรมพระคลังที่เก็บชิปมหาเทวาลัยน่ะมันอยู่ตึกข้างๆ... ห้องนี้มันห้องเก็บของส่วนตัวของ 'ขุนช้าง' ที่เอามาฝากไว้!!!"
"อ้าววววว!!! แล้วข้าจะมาขโมยของบ้านไอ้ช้าง เพื่อเอาไปให้ไอ้ช้างทำไมวะเนี่ย!!!" ทันใดนั้น เสียงรองเท้าคอมแบตของตำรวจอโยธยาก็ดังรัวมาจากหน้าประตู...
โปรดติดตามตอนต่อไป: การหนีสุดชีวิตของอาชญากรตะกร้อ และความจริงเรื่อง 'วันทอง' ที่ขุนแผนอาจจะไม่อยากรู้!